Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ceutorhynchus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 81
C
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ceutorhynchinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ceutorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ceutorhynchusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ceutorhynchus chalybaeus E.F. Germar, 1824
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1045972    kod taksonu: 5524
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ceutorhynchus chalybaeus - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 126
  • Publikacje: 59
  • Kolekcje: 8
  • Autorzy publikacji: 47
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozmieszczony od Mongolii przez Bliski Wschód i Europę do zachodniej części Afryki Północnej; w Europie sięga na północy do południowych obszarów Fennoskandii. W Polsce występuje prawdopodobnie na całym obszarze oprócz wyższych partii górskich, nie znany jest jednak jeszcze z kilku krain. Zasiedla pola, pastwiska, przydroża, gruzowiska, suche zbocza, nasłonecznione pobrzeża lasów i miejsca ruderalne. Żyje na licznych dzikich i hodowanych roślinach z rodziny krzyżowych. Najczęściej zbierany na czosnaczku pospolitym — Alliaria officinalis Andrz. i chrzanie pospolitym — Armoracia lapathifolia Gilib. (M. Wanat*). S. Smreczyński (1974) w kluczu do oznaczania chowaczów wymienia dla tego gatunku około 20 roślin żywicielskich, między innymi stulisza lekarskiego — Sisymbrium officinale (L.) Scop., gorczycę polną — Sinapis arvensis L., kapustę warzywną — Brassica oleracea L., rzodkiew zwyczajną — Raphanus raphanistrum L., dwurząd murowy — Diplotaxis muralis (L.) Dc. i tobołki polne — Thlaspi arvense L. Samice składają jaja na roślinach w maju-czerwcu. Larwy żerują w łodygach, ogonkach i żyłkach liści, powodując na nich wrzecionowate wyrosła. Przepoczwarczenie następuje w lipcu w komorze w glebie; ściany komory są wzmocnione wydzieliną larwy.

Zewnętrzne źródła danych