Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ceutorhynchus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 81
C
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ceutorhynchinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ceutorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ceutorhynchusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ceutorhynchus assimilis (G. Paykull, 1792)
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1045966    kod taksonu: 5518
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ceutorhynchus assimilis - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 179
  • Publikacje: 50
  • Kolekcje: 6
  • Autorzy publikacji: 37
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): 2

Opis taksonu
Gatunek rozpowszechniony w prawie całej Palearktyce, w Europie rozmieszczony od krajów śródziemnomorskich po Wyspy Brytyjskie i południowe obszary Fennoskandii. W Polsce występuje od Bałtyku aż po Tatry; nie notowano go dotychczas tylko w dwóch krainach, z pozostałych wykazywany niekiedy wielokrotnie przez licznych autorów. Ryjkowiec ten, o polskiej nazwie chowacz galasówek, jest jednym z najczęściej spotykanych gatunków omawianego rodzaju. Występuje na polach uprawnych, miedzach, ugorach, miejscach ruderalnych, pobrzeżach lasu, w ogrodach, zaroślach, rowach i dolinach rzecznych. Gatunek polifagiczny, którego rozwój obserwowano na około 30 dzikich i hodowanych gatunkach krzyżowych — Cruciferae. Chowacz ten może wyrządzać szkody w uprawach różnych odmian kapusty, rzadziej rzepaku ozimego. Bionomia i rozwój są dokładnie poznane. Samica składa jaja do ogonków liściowych, łodyg i szyi korzeniowej. Okres znoszenia jaj rozciąga się na dwa do trzech miesięcy; jedna samica może znieść 120-150 jaj. Larwy odbywają rozwój w wyroślach na szyi korzeniowej i dolnej części łodygi. Niekiedy sąsiadujące wyrosła łączą się i powstaje wyrosłe złożone, dochodzące do 5-6 cm długości i 2 cm szerokości. U tego chowacza obserwuje się występowanie dwu form biologicznych. Samice formy wiosennej znoszą jaja od marca do maja, młode imagines pojawiają się w lipcu i sierpniu. Po krótkim okresie żerowania na liściach zimują w szczątkach roślinnych, ściółce, pod opadłymi liśćmi i wśród mchów. Rozwój tej formy trwa około dwóch miesięcy. Samice formy jesiennej składają jaja od końca sierpnia do listopada; larwy zimują w wyroślach, a postacie dojrzałe pojawiają się od końca maja. Rozwój osobników tej formy trwa do 10 miesięcy.

Zewnętrzne źródła danych