Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ceutorhynchus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 81
C
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ceutorhynchinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ceutorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ceutorhynchusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ceutorhynchus puncticollis C.H. Boheman, 1845
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1046005    kod taksonu: 5557
taksonomia sprawdzona: TAK
źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ceutorhynchus puncticollis - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: UTM 10×10 — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 141
  • Publikacje: 35
  • Kolekcje: 8
  • Autorzy publikacji: 30
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Gatunek rozsiedlony we wschodniej i środkowej części Europy. W Polsce wykazywany z nielicznych stanowisk w różnych częściach kraju. Ryjkowiec kserofilny, występujący głównie na miejscach piaszczystych — suchych zboczach, rumowiskach, pobrzeżach dróg, w zaroślach i wzdłuż murów. Według S. Smreczyńskiego (1974) żyje w Polsce i w północnej części środkowej Europy wyłącznie na pyleńcu pospolitym — Berteroa incana (L.) Dc, natomiast w Austrii Dolnej i na Węgrzech na pszonaku siwym — Erysimum canescens Roth i pszonaku jastrzębcolistnym — E. hieraciifolium L. Według M. Wanata* imago przebywa zwykle na ziemi przy szyjce korzeniowej Berteroa incana (L.) Dc. i rzadko obserwuje się je wyżej na roślinie. Informacje S. Smreczyńskiego o rozwoju na roślinach z rodzaju Erysimum L. w Austrii i na Węgrzech odnoszą się najprawdopodobniej do opisanego w 1981 r. Ceutorhynchus strejceki Dieckm., bardzo podobnego do Ceutorhynchus puncticollis (Boh.).

Zewnętrzne źródła danych