Mapa Bioróżnorodności
Taksony
Ceutorhynchus — taksony podrzędne:
Liczba taksonów: 81
C
  1. Hexapodapodtyp
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  2. Insectagromada
    Kliknij, aby przejść
    do wyboru rzędów
    i filtrów
     >
  3. Coleopterarząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  4. Polyphagapodrząd
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  5. Cucujiformiaseria
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  6. Curculionoideanadrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  7. Curculionidaerodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  8. Ceutorhynchinaepodrodzina
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  9. Ceutorhynchiniplemię
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
  10. Ceutorhynchusrodzaj
    Kliknij, aby ustawić
    jako takson główny
    i podstawę
    ← lewego panelu
     >
Ustaw jako podstawę
lewego panelu
gatunek: Ceutorhynchus lukesi Tyl, 1914
PL
TAK
status nazwy: nazwa ważna
BioMap ID: 1045990    kod taksonu: 5543
taksonomia sprawdzona: TAK
Polska Czerwona Lista: LC
 

źródło nazw: Löbl I. et Smetana A. 2011 checklist: M. Wanat
Dane o rozmieszczeniu w Polsce
Ceutorhynchus lukesi - Dane o rozmieszczeniu w Polsce - Mapa Bioróżnorodności: krainy KFP — miniatura
Statystyka
  • Rekordy: 17
  • Publikacje: 16
  • Kolekcje: brak danych
  • Autorzy publikacji: 13
  • Ilustracje (ikonografia): 1
  • Zdjęcia (okaz/obserwacja): brak

Opis taksonu
Chociaż od opisu tego gatunku upłynęło 80 lat, rozmieszczenie jego jest słabo poznane; notowano go z nielicznych stanowisk w Polsce, Czechach, Słowacji, Austrii Dolnej, Bułgarii i we Włoszech. Zaliczony do fauny Polski na podstawie stanowisk z Pienin. Ten rzadko spotykany chowacz zasiedla miejsca kamieniste, skały wapienne, słoneczne zbocza oraz lasy sosnowe rosnące na piaskach. Według S. Smreczyńskiego (1974) żyje na skałach wapiennych na smagliczce Arduina — Alyssum arduini Fritsch (=Alyssum saxatile L.), inni obcy autorzy podają również smagliczkę kielichowatą — Alyssum calycinum L. i smagliczkę pagórkową — A. montanum L. Jego bionomia i cykl rozwojowy nie są poznane.

Zewnętrzne źródła danych